Vandaag zijn we naar Chatuchak weekend Market (volgens bepaalde bronnen wereld’s grootste openlucht markt) getrokken om ons basic life support dingen aan te schaffen zoals borden, bestek, glazen, kookpotten, beddegoed,… want morgen zitten we in ons appartement en we hebben echt niks. Normaal gezien hadden we onze kleine container, waarin al die dingen inzitten, al lang moeten hebben. De container zit al een week in Bangkok op ons te wachten maar wordt pas vrijgegeven als Johan zijn werkvergunnning rond is. Dat kan nog even duren (ca. 2 weken). Als we getrouwd waren geweest, was onze werkvergunning al in België geregeld. Buiten een mooie ring aan je vinger, wéér een reden om voor het altaar te verschijnen.
Toen we aan een kraampje 4 borden en tassen wilden afrekenen, merkt Johan dat zijn portefeuille niet meer zit waar hij dacht dat die moest zitten. Alhoewel hij wist dat die markt hét mekka van de zakkenrollers is, had hij hem vrij achteloos in zijn broek gestoken mét onze laatste cash én onze VISA-kaart in. Het is wel zo dat we wat geld betreft ons veel minder voorzichtig gedragen. Toen we vroeger op reis gingen, stak Johan zijn visa in zo’n buikzak onder zijn T-shirt. Omdat je hier nu gaat wonen, laat je je gewoonten als toerist sneller varen. Einde marktuitstap dus. Direct weer taxi in om de VISA te blokkeren (er was gelukkig nog niets van afgehaald). De rest van de namiddag heeft Johan in het politiekantoor gezeten, banken gebeld, onze Thaïse bankkaart gedeblokkeerd want die had hij deze ochtend per ongeluk geblokkeerd door verkeerde pin in te drukken. Een ware baaldag. ’s Avonds nog vrij laat in de supermarkt eten ingekocht voor het avondeten. Johan, die ’s middags niets had gegeten en al een hele dag teerde op zijn ochtendlijk bord cornflakes, was lustig aan het inkopen voor een persoonlijk exuberant omelet met thaïse kruiden, grote fles singha bier etc. Op de kamer aangekomen, trok Johan snel naar het keukentje, waarna plots de ene na de andere vloek uit zijn mond rolde. Probleem 134 vandaag: hij had hardgekookte eieren gekocht! Lachen joh
Jullie hadden erbij moeten zijn!




3 comments
Comments feed for this article
juli 28, 2008 bij 12:38 am
Pascal
Heel grappig Lieve, maar ook ocharme Johan, de tranen sprongen in m’n ogen toen ik het las. Kris (die nu in jullie huisje woont) ging vorige week met z’n fiets op z’n bek met neusbreuk tot gevolg, en jullie overtreffen hem nog net niet. Nog veel geluk daar overigens, het komt allemaal wel ok, denk ik zo, als ik positief denk.
juli 30, 2008 bij 7:04 am
anita en co
Hopelijk zijn jullie gesetteld in jullie nieuwe “home” zonder al te veel problemen.
Johan, MOET je eigenlijk wel werken zonder werkvergunning? toch maar eens checken!
En ook al wonen jullie daar nu, ik vrees dat jullie er voor de Thai als toeristen zullen blijven uitzien, tenzij je natuurlijk stillekesaan zouden beginnen muteren, dus watch out!!
Boterbriefke ja of nee, tja, that’s the question.
Keep on smiling in het land van de glimlach!!!
Ps Lieve, echt tof da je ons zo in geuren en kleuren je zegje doet, van wie heb je dat vlotte schrijverstalent?
augustus 3, 2008 bij 11:03 pm
Erik & Katrien
Ik zou zeggen typisch Johan, al doende leer je. Haal dat buikzakje terug boven het kan nog van pas komen.
Groetjes Erik