E van Expat

Wij behoren heden tot het geslacht ”expats” ook genaamd “allochtoon” – wat klinkt dit woord vies in de oren, lijkt wel een of andere besmettelijke ziekte, de Belgische allochtionen zouden zich ook beter expat laten heten, beetje werken aan je PR kan geen kwaad. Thai noemen ons farang (vreemdeling). Aangezien de meeste expats veel geld binnenbrengen, zal dit woord niet zo negatief geladen zijn als het begrip “allochtoon” in België.
We wonen ook in de expatbuurt, Sukhumvit, vlakbij Juno’s schooltje (5 min. wandelafstand). Zo hoef je niet elke ochtend Juno huilend in een taxi te duwen. Juno houdt niet van wagens, wel van tuk-tuks en treinen, gelukkig. Het voordeel hiervan is dat de culturele shock wel wat achterblijft, altijd handig met kleine kinderen. Het zou anders zijn als je in zo’n zuiver Thaïse buurt zit. Nadeel natuurlijk is dat het het leren kennen van het authentieke Bangkok bemoeilijkt. We zitten middenin de Japanse wijk, zo heb je toch het gevoel in een Aziatisch land te verblijven. Het zou een ander straatbeeld geven als je bv. in de Duitse of Amerikaanse buurt woont. Ik kan Japanners van dichtbij wel onderscheiden van de Thai, maar op afstand is dat al wat moeilijker en hebben ze toch een Thaïse look (voor mij toch, dit is spleetoog, geelbruine huid en zwart haar). Ik verwacht dat mijn cultureel observatievermogen na 2 jaar wel wat verfijnder zal zijn hoor.  Het stikt hier ook van de Japanse restaurants en stijlvolle design-winkels, alles beter dan op elke straathoek een Burger King of Bierstube. Niet dat hier geen Thai op straat rondlopen, integendeel, maar eerder als mankracht (vooral in de lagere jobklasses) dan als resident spijtig genoeg.

F van Fiets

Hier zie je weinig of geen fietsers. Het is altijd een evenement als je er eentje tegenkomt. Goed voor een stevig verhaal aan tafel: zeg weet je wat, ik heb een fietser gezien! Stomme verbazing alom. Vandaag hebben we zelfs een verhuurpunt van fietsen tegengekomen! Er stonden wel 50 fietsen op een rijtje, gloednieuw te blinken in de zon. Het heette Bangkok Green Bicycle of zo. Hier en daar stoot je wel eens op een klein initiatief om de Bangkokianen te sensibiliseren voor het milieu, maar het is nog zeer gering. Maar door de stijgende olieprijzen en dus de duurdere benzine, zou de Bangkokiaan meer en meer terug naar de fiets grijpen las ik in de krant. Zoals iedereen, moeten ze het eerst in de portomonee voelen alvorens er iets beweegt.
Johan is wel van plan om met de fiets naar het werk te gaan. We hebben een binnenweg gevonden op een kaart, zodat hij de zware wegen kan mijden. We zijn benieuwd. Onze fietsen zitten in de bootcontainer. eind augustus zou die arriveren. Ik ga dan wel een fietshelm voor hem kopen, benieuwd of je die hier vindt. Van de slogan “Veilig verkeer” liggen ze hier nog niet wakker. We hebben net nog 3 mensen, waarvan één vrouw een babytje in haar armen hield, op een brommer zien slalommen in het verkeer, zonder helm uiteraard. 

G van Gekko

Gekkie de gekko

Onze huisdiertjes verschillen ook wel wat van België. Zo vertoeft de “gekko” graag in ons appartement. Het zijn nachtdiertjes die blijkbaar via de airco naar binnen sluipen. Wat ze bij ons komen zoeken, weten we niet. Ze zitten wel graag in onze keukenkasten. Blijkbaar leven ze van insecten, onze koekjes zullen wel veilig voor hen zijn. Johan had ’s morgens eens de keukenkast opengedaan om een pak muesli te nemen en plots sprong er een gekko uit. Dat was schrikken. Die was blijkbaar verdwaald. Normaal gezien kom je ze vanaf zonsopgang niet meer tegen. Leuk is (in het begin iets minder leuk geef ik toe, nu ben ik er al wat relaxter in, ja die assimilatie gaat de ene keer al wat sneller dan de andere) als je ’s avonds laat het licht aanknipt in de keuken. Dan zie je vanalles wegflitsen in de keuken. Spannend!
Enkele dagen geleden waren Juno en Onno nog laat wakker en hebben ze er enkele gezien. Dat gaf aanleiding tot een grootse gekkozoektocht in het appartement. Ze waren helemaal in overdrive gegaan en we hebben ze met veel moeite in slaap gekregen.

H van Haar

De haarkleur is zoals verwacht overwegend zwart. Thai houden van netheid, dus ook van verzorgde kapsels. De jongeren springen er wel eens wat uit maar het merendeel ziet er heel braaf uit. Geen Japanse toestanden hier. Daar veel mannen op leeftijd nog over een dikke haardos beschikken, laat Johan vaak een afgunstig geklaag horen dat het toch niet eerlijk is en waarom krijgen al die Belgen een kale knikker en die geelscheten niet! Hij hoopt dat het eten hier iets mee te maken heeft en stort zich dan ook op de Thaïse keuken. Weer een excuus om de veelvraat uit te hangen. Maar ik vrees dat er geen “rewind” mogelijk is, het kwaad is geschied!