You are currently browsing Johan's articles.
Wuiven we Sunee, onze helpster, uit. Moegekookt
Wuiven we verse kranen in. Op vijf meter van mijn – ons – zwembad bouwt iemand een appartement
Dag rust
In zulke omstandigheden hoe kan een expat nog een expat zijn.
Op de leestafel. Bhikkhu. Monk in the mountain.Uit de inleiding, als teaser : “Nothing is better than something . “0″ is the pointless point; therefore it is superior to any number. When your karma has been eradicated, there is nothing. It takes considerable wisdom to want to be nothing”. Da’s dus het begin, he. Andere titels: The Tao of physics, an exploration of the parallels between Modern Physics and Eatern Mysticism, een klassieker van Capra en het weergaloze ” Zen Mind, Beginner’s Mind”. Suzuki, wie anders.
Wat willen we hiermee kwijt? Het boedhisme heeft me stevig in de greep. Hopelijk kan ik vlug starten met mediteren. Eerst de lotus houding perfect onder de knie.
Pfff, waarom moet ik hier toch werken? In mijn volgend leven,…
Oftwel, kijk daar de sprinkhaan. 
5 dagen vrij. Vlucht naar Krabi. Resort 1. Bwaa. Vlug bootje naar Ralei beach. Eerste cultuurschok in maanden : opgeblazen naakte bleke vieze uber-sprinkhaan op strand. Monokini is al over de grens, laat staan naakt. Wel een kleintje. Krijg die over de vloer. Geeuw.Resort 2. Leuk. Maar toch. Hop naar Koh Phi Phi. Resort 3. Snorkelen. Schok. Alleen flauw afgebleekt koraal. Veel aanspoelend dood koraal. Hmmm…bootje naar…Ai week voorbij. Terug naar Bangkok. In gedachten: volgende reisje: Andaman zee, opnieuw. Er moet toch nog ergens koraal zijn. Deze ochtend op de Thaise radio. Thailand overweegt om koraal uit de zee weg te nemen. Zodat het overleeft. Om later terug te zetten. Na de sprinkhanen. Hocus locus? Hocus Pocus!
PS. Uw dienaar, ethische sprinkhaan par excellence, ruilde zijn ethisch deficit in voor alweer een groene aflaat
Het regent nu toch al een paar maanden onafgebroken. Elke dag loopt er wel een straat onder.
Het insprireerde ons alvast tot de SMS : Sorry boss – Floods – Will be late.
Ik stuur het dagelijks, liefst vanop het terras van mijn favoriete koffiebar.
Uw dienaar test, wegdromend, met uitzicht op een voorbijzoevende punctuele tram in de verte, de allernieuwste koffie uit. Chocolaatje van Royce. Een Thaise vertaling van Guust Flater aan het …eu…analyseren. Trommeldedom.
Collega: Johan, Johan…Antwerpen, waar ligt dat?
Uw dienaar : In Belgie
Collega: Een ontwikkelde natie, dus
Uw dienaar: Bwaa…
Collega: Waarom lag dat programmaatje van u weeral plat gisteren?
Uw dienaar: Internet provider in Europa.
Collega: Weeral. 3,5 dagen op een maand! Jullie werken daar gratis neem ik aan. Wat is dat daar? Een kolchoze ? In Bangkok kennen we zo’n pannes niet. Wij laten de vrije markt spelen.
Uw dienaar: Wel eu..
Andere collega: Klopt het dat in dat Antwerps gebouw van jullie electricteitspannes zijn? En dat daardoor niet kan gewerkt worden. Dat jullie in jullie tijdsregistratie zelfs een jobke hebben voor dergelijke ongein? Dat het dus repititief is.
Uw dienaar: Eu, koffietje heren?
Andere collega: Ik heb een verhaaltje opgepikt – ik kon het niet geloven – dat jullie bureau ooit een hele namiddag gesloten was omwille van een virus. En dat de technische dienst met disketjes rondkwam? Klopt dat?
Collega’s delen kwistig high-fives uit.
Uw dienaar: Japans chocolaatje heren?
Een collega uit Tanzania – trekt me discreet aan mijn schouders. Was jij niet deze ochtend verdacht lang naar een zandlopertje op dat schermpje aan het kijken? Ik herkende die nare applicatie van jou. Beetje grijs ouderwets niet? Jij leek wel te wachten op Godot, man. Wat schuift dat? Die Franquin hoefde inderdaad niks te verzinnen. Nu, ernstig, om jou te helpen, een paar jaar geleden hebben een test gedaan in Dar es Salaam. Wat is het snelst? Een handgeschreven documentje en een duif dat documetje wegbrengt of een Duitse applicatie dat documentje maakt en mailt . Afstand tussen kantoor en bestemming: 60 kilometer. Duif won. Met tegenwind! Misschien moeten jullie ook zo een project opstarten? Codenaam PDT : Pigeon Document Transfer. Wat denkt ge?
Collega’s door het dak.
Collega’s in koor: Heb jij ooit een van die rare dingen – wij kennen ze alleen maar van horen zeggen – , meegemaakt in Bangkok, de derde wereld dus?
Een rethorische vraag.
Na zo’n titel? Geen idee .
O gij Lieve, klink het. Hufter. Hoe kan dit?! Uw dienaar laat het klavier met regelmaat zingen. Lieve, evenwel, kaapt de prijs weg in onze wedstrijd : ” welke artikels worden het meest gelezen op bangkokblabla ?” Troost. Het zit hem in de tags, vertelt Lieve. Aha. Hierzie. Hoe vettiger, hoe…? Vrolijk tik ik als tag op dit bericht : Nana, stoeien, massage, olie, happy ending, soi cowboy, shark, Popper. Je gagne donc je suis?
Het gaat slecht met de Koning. Iedereen speculeert wel eens: wat indien de Koning…. Om het onvermijdelijke uit te stellen tref je in verschillende schooltjes dit tafereeltje aan.

Koning een spoedig herstel toewensend
De liefde voor de koning intrigeert me niet alleen, het raakt me ook.
11:55. Prima zonnetje. Haast me naar mijn afspraak. Restaurantje op maximum 5 minuten van kantoor. Bento box.Wijntje. 12:10. Flinke wind. Zwarte lucht. Kwart over twaalf. Wolkbreuk. Koffietje. 13:00. Straten lopen over. Ik kan niet terug naar kantoor. Tweede koffietje. Via een taxi bereik ik rond 15.00 mijn kantoor. Water loopt uit de schoenen. Om 16:00 schijnt de zon. Ik verlaat kantoor. 17:30. Straten droog.
Deze foto geeft een idee. Een buitje van een uur.




Andere blabla