Aangekomen!

Best wel raar iets te schrijven dat iedereen kan lezen. Heb ik het adres nu niet aan teveel mensen doorgestuurd? Help ik lijd aan blogfobie! Zoals voor alle fobieën geldt: enkel te overwinnen via de harde confrontatie. 

Na een reis van 21uur zijn we in Bangkok gearriveerd. Iedereen heeft het overleefd. Wegens Johan’s grenzeloze netwerken hebben we het eerste stuk zelfs onverwachts in business kunnen vliegen. Dus dat was een meevaller. Spijtig genoeg was ik te moe om van alle hapjes en drankjes te genieten in tegenstelling tot Johan, die ook daarin geen grenzen kende. Onno kende geen grenzen in zijn verkenningsdrang. In zo’n business heb je dubbel zoveel knopjes dan in economy, vermoeiend, zeker toen hij ontdekte dat je die schuifdeurtjes voor de raampjes naar boven én naar beneden kon doen én dan wéér naar boven etc.

Deze week zitten we nog op hotel. Juno geniet volop van het zwembad. Handig als je een jetlag te boven moet komen. Meer dan droog – nat – droog en dan weer nat hoeven we niet te doen om haar gelukkig te maken. Onno vindt het water dan weer te koud, zijn voeten mogen nog net nat, die vraagt meer entertainment. Gelukkig is er het hotelpersoneel, die verzot zijn op baby’s en peuters. Hij wordt volop in de wang geknepen, snoep toegestopt, gehighfived, … Onno voelt zich superman.

Vanochtend zijn we ons appartement gaan bezoeken. ze zijn het nog aan het renoveren. Maandag 28/7 trekken we erin. Het viel heel goed mee. We hadden het appartement zelf nog nooit gezien, wel een soortgelijke “unit” in het gebouw, dus we waren echt wel nieuwsgierig. Het voelt heel goed aan: ruim, licht, groot balkon, uitzicht op bomen (een uitgestorven soort in Bangkok). Het is wel allemaal wat versleten, badkamer en keuken zijn verouderd, voor zo’n prijs (2000 EUR per maand) mag je wel iets beter verwachten. Maar de reactie van de eigenaar op ons geklaag was dat je betaalt voor de omgeving en faciliteiten (het is omgeven door een “park, ze noemen zich ook “The natural park” – beter: een mooi aangelegd grasveld met tropische plantjen en palmbomen rond, maar desondanks echt een verademing in het volgebouwde Bangkok, met speeltuintje, heel groot zwembad) en, we citeren, “an apartment that’s perfect doesn’t feel like home. At home nothing is perfect”. Breng daar maar eens iets tegenin! Bij deze volledig overtuigd van de goeie deal stapten we de door king auto bezette straten van Bangkok terug in, terwijl de eigenaar ons met een big smile uitgeleide deed.